Een Gedicht over het Zien van Je Innerlijk Kind En Je Vrouwelijke Essentie: Spiegelwerk en Zelfliefde
Mv
Dit gedicht neemt je mee naar het kleine meisje in jou, je verborgen pijn en je onvermoede kracht. Een uitnodiging om zelfliefde, zelfacceptatie en je vrouwelijke essentie volledig te omarmen.
De vrouw in de spiegel,
zelden geëerd
Beter af gecorrigeerd.
We kijken naar haar—
vluchtig, kritisch, of helemaal niet.
Vervreemd van onze eigen ogen.
De glinstering die je niet meer ziet.
Zij wordt bekritiseert of vermeden.
Door de onderdrukte pijn van het verleden.
Jezelf aanpassen en onzichtbaar maken.
Spijt van de dromen die je stilletjes hebtverlaten.
Dat stille knagende gevoel:
een leven dat niet van jou lijkt te zijn-
"is dit het dan?"
Een constante still pijn.
Zie je die kleine meid
Die de pijn verschool onder haar lach
Slim zodat niemand haar écht zag
Wat heeft zij moeten vechten
Niet veilig kunnen hechten
Verloren en verlaten
Niemand met wie ze écht kon praten
Het doet teveel pijn.
Vooral niemand tot last zijn
Ongezien in haar in haar licht
Dus zet zij haar hart maar dicht.
Maar een ander kan haar nooit geven
Wat zij nog niet in haarzelf kan beleven
Die stille leegte die maar zoekt
in de wereld daarbuiten.
Iemand die haar ziet.
Iemand die in haar geloofd.
Iemand die haar DE liefde beloofd.
Die constante stille angst.
Want voor haar eigen Liefde
is zij het aller bangst.
De spiegel is niet alleen glas;
zij is een poort
Waar je de fluisteringen van je ziel hoort
Kijk maar in je ogen
Zij hebben nog nooit gelogen.
Jezelf zien In volmaakte schoonheid
in alle imperfectie.
Zichtbaar in de weerspiegeling
van jouw eigen reflectie.
Dat kleine meisje in jouw aanwezigheid verwarmd
Haar licht en donker omarmd
Liefde voor alle delen in jou
Jij ziet Haar nu
Die prachtige vrouw.
Wanneer je durft te kijken,
wanneer je durft te ontmoeten wat je altijd hebt vermeden
opent zich een nieuwe ruimte:
een plek van onuitputtelijke kracht
van liefde en vrede.
- Mariska Lisanne
Founder Mirror Embodiment School